بررسی نما در معماری دوره های مختلف بررسی مفهوم سنتي نما و سه متغير اصلي آن

مطالب دیگر:
تحقیق جریان سیاسی ترک های جوان در دوران عثمانیپاورپوینت مخابرات نوري و فيبر نوريتحقیق تاریخچه طنبورپاورپوینت مجموعه قوانین و ضوابط جاری سازمان بیمه خدمات درمانی (ويزيت و كليه خدمات سرپايي)پاورپوینت حسابداری زیست محیطیپاورپوینت حفاظت در برابر اشعه در مراكز پرتودرمانيپاورپوینت حقوق بازرگاني (رشته‌ هاي علوم اجتماعي- حسابداري)پاورپوینت حیطه های پژوهش در آموزشتحقیق تاريخچه چاروق دوزيتحقیق تاريخ چيست؟تحقیق تاسيسات حوزه علميهپاورپوینت خانه‌ علم خوزستانتحقیق تاريخچه كاربرد جنگ افزارهاي شيمياييپاورپوینت خطوط انتقال، آنتن و انتشار امواجتحقیق تاريخ نگاري در دوره پهلويتحقیق تاريخ تمدن‌ هاي بزرگتحقیق تاریخ سیستان و بلوچستانتحقیق تاريخ پوشش زنان ايرانتحقیق تاريخ تمدنپاورپوینت خوراک به عنوان داروپاورپوینت داستان زندگی ماری کوریتحقیق تاريخ ديرين تركان در ايرانتحقیق بررسی تاریخ ایرانتحقیق پیشینه دوره قاجارتحقیق پيشينه تاريخى روابط ايران از زمان كوروش

در نما مسائل بسيار مهمي از نظر فضاي معماري تحقق مي‌يابند: رابطة فيزيكي و بصري بيرون و درون و رابطة جنبة ايستا و متحرك ساختمان. يعني فرم و كاربري. حجم اگر چه سه بعدي است، داراي فرمي خارجي است كه توسط سطوح بيان مي‌شود. نما در توصيفي كلي از همين سطوح تشكيل شده است.



فارغ از مباحث نظري، در عمل نماي ساختمان از مقولة نماي ترسيمي در فرايند طراحي ساختمان جدا نيست. حجم ساختمان در عمل بيشتر از طريق پلان و نما، كه مقوله‌اي سطحي هستند . نمايش داده مي‌شود. تأثير فرايند بر محصول، كه در هر زمينه‌اي از توليدات بشر اتفاق مي‌افتد، يكي از مواردي است كه باعث عدم كارايي نماي سنتي در معماري امروز شده است. معماريهاي نو به صورت كاملاً سه ‌بعدي طراحي و ارائه مي‌شوند و اين مقوله باعث شده است كه نما به عنوان عنصري سطحي تحت‌الشعاع قرار گيرد. اگر چه در ميان معماران پيشرو امروز عده‌اي همچنان به نقش لفاف بيروني ساختمان، به عنوان يك عنصر مهم معماري. اعتقاد دارند و در اين زمينه تجربيات جالبي را نيز انجام داده‌اند، به نظر مي‌رسد مفهوم سنتي نما در حال دگرگوني است و مفهوم پوسته، كه ابعادي وسيع‌تر دارد، به تدريج جايگزين آن مي‌شود.



از مباحث جديد و پيشرفتة مربوط به نما كه بگذريم در فعاليت روزمرة معماري و ساخت‌وساز شهري نما مقوله‌اي متناقض است. مي‌دانيم ساختمان ذاتاً سه بعدي است و در طراحي كامپيوتري يا ماكت نيز به صورت حجم در تمامي ابعاد آن ديده مي‌شود، اما در تماس واقعي و از نزديك با ساختمان هر بار فقط يك يا دو نما به صورت كامل ديده مي‌شوند. ساختمانهاي متداول امروزي يك نماي مهم و مشخص به سوي خيابان دارند، ولي بقية نماها عموماً كمتر كار شده‌اند. نخستين شناخت و برخورد افراد با بنا از طريق نماي اصلي صورت مي‌گيرد



در تمامي دوره‌هاي تاريخ ابزار ترسيم و روش طراحي تأثيرات مهمي را بر ساختار فضايي معماري به جا گذاشته‌اند و ابزار و ايده همواره از يكديگر تفكيك‌ناپذير بوده‌اند. در معماري رايج جهان، طراحي براساس پلان و نما ـ در حالي كه اولي ماهيتاً كاربردي ـ فني و دومي صرفاً زيباشناسي است ـ فضاهايي از توليد كرده است كه تركيب‌بندي ازنوع دياگرامي ـ كاربردي دارند. نما عنصري جداگانه است كه در فرايند طراحي در جدال با پلان قرار مي‌گيرد



طراحي نما در بسياري از معماريهاي تاريخي به گونه‌اي جدي مطرح بوده است و از اين جهت نگاه كردن به معماري از اين زوايه مشكل‌ساز نبوده است. در دورة نئوكلاسيك و حتي بعضاً باروك، معمار مي‌توانست قبل از انديشيدن به فضاي معماري، نماي آن را ترسيم و به كارفرما ارائه كند. براي كارفرمايي كه اثري را به معمار سفارش مي‌داد، نكتة مهم نماي ساختمان بود. آرايش نما، به دليل دو بعدي بودن، تقارن ريتم و بهره‌گيري از الگوهاي آشنا، به صورت هميشگي در ذهن بيننده حك مي‌شد.



بررسي تناسبات و روابط هندسي در معماري تاريخي ايراني نشان‌دهندة اين واقعيت است كه معماران ايراني نماي ابنية مهم را مورد توجه قرار داده و به دقت طراحي كرده‌اند.



در هر حال نما، به مفهوم سنتي آن. خصوصياتي دارد كه امروزه به شدت مورد حمله قرار گرفته است. اين خصوصيات به شرح زير هستند:



ـ تشكيل شدن از اجزاء معني‌دار



ـ جزئي از نماي شهري بودن



ـ مورد تأكيد قرار دادن يك جهت مشخص